 |
 | | | | | | | | | | | | Visserslatijn… | | | | | | | | | | Vrijdag 26 april is de grote dag : een gezelschap van 17 Club van 100 leden
gaat zeevissen op de Waddenzee. Helaas, het weer werkt niet zo mee als de
dagen ervoor, maar het blijft bij tijd en wijle redelijk droog.
Een voor een druppelen de deelnemers binnen in de busjes die de vistoppers
vervoeren zou. De meest opvallende aspekten bij aankomst bij de busjes zijn
de zeer professionele uitrusting die Gerrit de Weerd bij zich draagt, en het feit
dat Gommert en Jan Vette, uit dezelfde richting komende, ongeveer 50 meter
achter elkaar aan wandelen. Zouden ze nu al in conflict zijn wie de beste
prijsvisser is ?
Na een voorspoedige busreis van anderhalf uur komen de beide busjes
inclusief vissers aan in Konswedderzand, op de Afsluitdijk. De boot ligt al
klaar, en voordat de meesten aan boord zijn, heeft Gerrit de Weerd al plaats
genomen voor op het dek, en heeft zijn hengels al ingeworpen voordat het
laatste busje op slot is gegaan.
Nadat ook Evert Helms is ontwaakt, wordt er allereerst koffie gedronken in
de kajuit van de boot. Onze schipper schenkt tussen het drinken van 4 biertjes
de koffie in. Zal de spanning wel zijn …………
Gelukkig is er vandaag geen dopingcontrole aan boord, want dan zou Martin
van Verseveld weleens levenslang geschorst kunnen worden. Hij heeft genoeg
pillen, poeders en injektiespuiten bij zich om een heel wielerpeloton binnen een
uur Alpe d’Huez over te laten fietsen. Het moet gek zijn, wil hij vandaag zeeziek
worden.
Tijdens de bootreis naar een mooi visplekje wordt de schipper na ieder biertje
Optimistischer. het kon volgens drinkebroertje vandaag weleens moeilijk
worden een vis te vangen : ‘het weer is te koud’ , ‘het is nog te vroeg in het
seizoen’ , ‘het water is nog te koud’ , ‘het aas is nog niet op smaak’, ‘deze week
is er nog niet 1 vis gevangen’ zijn een paar uitspraken die Madeleine Mondeel
en Evert Helms doen besluiten om vandaag geen hengel op te tuigen. Zij bestellen
maar een biertje en drinken de rest van de dag gezellig met de schipper mee.
Ook Isaak Melse hakt een moeilijke knoop door : in slaperige toestand heeft hij
vanmorgen per ongeluk zijn trouwpak en zijn glimmende lakschoenen aangetrokken.
Hij neemt geen risico met deze mooie kleren en zal ook geen hengel aanraken
vandaag. Dan ook maar een neut………..
Na nog eens 6 biertjes is de schipper op de plaats van bestemming, en de vissers
maken hun hengels in orde. Buiten ligt het aas klaar : ZAGERS !!!
Zagers? Ja, inderdaad, een soort kruising tussen wormen, pieren en maden, die
voor men ze om het haakje moet trekken eerst in 3 stukken geknipt dienen te worden. Heerlijk werk zo rond half 9 ’s ochtends.
De stekken worden ingenomen : Voorop zit dus onze Soldaat ‘Gerrit de Weerd’van
Oranje, het achterdek wordt bemand door de gebroeders Roel en Barend van de Worp.
De rest zit ergens ertussen, en raakt al snel met de snoeren door elkander.
Laat nu die vis maar komen ……………..
Om het verhaal kort te houden ; 5 uur nadat de eerste zagers zijn ingegooid, nadat er
veel koffie, veel bier, veel jagermeisters gedronken zijn, nadat er hele bomen klaverjassen
zijn gespeeld, nadat er heerlijk geluncht is, nadat er 17 regenbuien geweest zijn, nadat
Gerrit Weideman al 5 keer de kajuit uit is geweest om te kijken of er al een vis aan zijn
hengel zat, nadat Thejo de Boer zelfs al gepauzeerd heeft, kortom : om half twee
’s middags hoort iedereen op de Waddenzee een reusachtige kreet : JAAAAAAAA !!!
Het wonder is geschiedt : De eerste vis is binnen, Roel van de Worp (wie anders) is
de gelukkige vanger van deze kanjer van een platvis. Nadat Roel op emotionele wijze
de bijbehorende beker in ontvangst heeft genomen, is iedereen vol goede moed : De
vissers gaan er nog eens goed voor zitten en zoals een wijs spreekwoord luidt : Als
er een vis aan de haak zit, volgen er meer , inderdaad, in no time vangt Roel de 2e, en
zonder het te beseffen heeft ook Tonie Welmers een enorme vis aan de haak. Of beter:
zijn haakje zit in de rug van de vis !
Na deze gigantische vangst (300% meer dan het gemiddelde op de Waddenzee deze week)
wordt besloten de hengels in te halen en het succes in de kajuit met een drankje te vieren.
De schipper drinkt natuurlijk vrolijk mee voor de gezelligheid, en maakt hierna de boot
gereed om terug te varen naar de wal. Wonder boven wonder ligt de boot aangemeerd en
wel na slechts anderhalve minuut varen. Hoe is dit nu mogelijk nadat de heenreis wel een
klein uurtje duurde ? De vermoeide vissers besluiten er maar niet over na te denken.
De Club van 100 vissers vertrekken vervolgens naar Sneek, waar een plaatselijke chinees
zijn buffet aan het klaarmaken is. Echter, de groep is een uur te vroeg en besluit eerst een
Ierse Pub in te duiken. Afijn, enkele uren en vele biertjes later wordt het toch tijd om een
hapje te gaan eten. Echter niet nadat eerst Jos van Reenen, Tonie Welmers, de gebroeders
van de Worp en Martin van Verseveld zich de geheimen van een vreemd boek eigen maken.
Wat er precies instond is de schrijver niet bekend, wel vangt hij op dat het iets te maken heeft
met de buurvrouw van Martin ofzo……………
Bij de chinees wordt heerlijk gegeten en gedronken. Opvallend is het dat Jos van Reenen
zelfs een chinese serveerster uit Sneek goed blijkt te kennen. Altijd leuk om oude bekenden
weer eens te treffen………
Na een rustige terugreis is het gezelschap rond negen uur ’s avonds weer terug in Deventer.
Moe maar zeker voldaan na deze inspannende dag, voor herhaling vatbaar.
| | | | | | | | | |
|
|
|
|
|
|
| | | | | | | | | | | | Afscheidswedstrijd eindigt in doelpuntrijk gelijkspel… | | | | | | | | | | De wedstrijd die vrijdagavond is gespeeld (2x 30 min.) tussen het huidige eerste elftal en oud-spelers van het eerste elftal is geëindigd in 3-3 (rust 1-1). Deze wedstrijd was “een cadeau” voor de vetrekkende spelers, trainer, leider, buschauffeur, verzorger en technisch commissie. De penaltyserie werd gewonnen door het all-star-team. Het team waarin o.a. spelers meededen zoals Arjan Wieringa, Peter Beltman, Jos Kortekaas, Mohammed Koroglu, Paul Keizer, Jan Dieter Bezem, Richard Stam en Jackie van de Berg.
Na de wedstrijd kon iedereen genieten van een lekkere barbecue aangeboden namens de eerste selectie. Na een toespraak van de voorzitter, die trainer, leider, technisch directeur en buschauffeur afscheidscadeaus overhandigde en de speler van het jaar bekend maakte, kregen ook namens de selectie de stoppende personen een aandenken aan de CJV’ers (incl. een fotocollage). Omdat Tony Wagenaar na zijn actieve carričre maar liefst 7 jaar leider van het eerste is geweest was er voor hem nog wat extra’s: een bal met alle namen van de spelers. De selectie is hem nog steeds dankbaar voor de vele uitstapjes en trainingskampen die hij organiseerde naar o.a. Staphorst, Limburg, Londen en Schotland.
| | | | | | | | | |
|
| |