augustus 2006
<< 2007dec - nov - okt - sep - aug - jul - jun - mei - apr - mrt - feb - jan2005 >>
 
 4 augustus 2006  Nieuwe eredivisie poule…
 28 augustus 2006  Bekerwedstrijd in Schalkhaar ipv op de Zandweerd...
 29 augustus 2006  1e elftal weer terug uit Engeland…
 30 augustus 2006  De voorzitter brengt CJV'ers-shirt naar Canada...

Nieuwe eredivisie poule…
De competitie staat weer op het punt te beginnen. De eredivisie start alweer over precies twee weken op vrijdag 18 augustus. Er staat zoals jullie gewend zijn ook weer een eredivisie poule op deze site. Deelname is gratis. Er zijn nog geen prijzen mee te winnen, hopelijk kunnen er in de loop van het seizoen sponsoren gevonden worden die voor enkele prijsjes zorgen. Afgelopen seizoen is dat wel gelukt en werd de hoofdprijs, de 2 kaarten voor de bekerfinale PSV-Ajax, gewonnen door Rintje Oenema. Zorg dat je je vrijdag de 18e voor 12 uur ‘smiddags hebt aangemeld, later kan ook wel maar dat verlies je kostbare punten…wacht dus niet en meld je nu alvast aan: aanmelden

Vrijdag 4 augustus 2006
Bekerwedstrijd in Schalkhaar ipv op de Zandweerd...
Door administratieve redenen is de bekerwedstrijd van morgen niet op de Zandweerd maar in Schalkhaar om 19.00 uur.

Mededeling voor de spelers: voor jullie veranderd er niets, dus gewoon om 18:00 aanwezig bij de CJV'ers

Maandag 28 augustus 2006
1e elftal weer terug uit Engeland…
Het eerste elftal is gisteren weer teruggekeerd naar Deventer. Het team is een lang weekend op trainingskamp geweest aan de zuidkust van Engeland. Hier werd een geschikte trainingsaccommodatie gevonden in de stad Brighton. Alhoewel het trainingsveld zelf pas na de aankomst in Engeland werd gevonden. Het Brigton-park midden in de stad voldeed aan alle eisen… Overnacht werd er op de campus van de University of Brighton, Varley Halls, waar de selectie kon beschikken over drie appartementen waarin iedereen zelfs een eigen 1-persoon kamer had.

In nacht van donderdag op vrijdag begon het trainingskamp. Vanaf half 3 midden in de nacht werden alle spelers en de webmaster van huis opgehaald. Alhoewel van huis….een aantal spelers moest uit de stad worden opgehaald…. Met twee 9-persoons busjes en een personenauto uitgerust met, de trouwens in Brighton niet overbodige, TomTom werd de reis naar het Franse Calais binnen 4 uur afgelegd. Vanaf dat moment konden de coureurs Wagenaar, Beltman en De Boer even uitrusten op de boot die om 8 uur vetrok. Lang konden ze niet van deze rustperiode genieten want na zo’n vijf kwartier was de boot al in het Engelse Dover. Vanaf daar moesten de coureurs weer aan de slag voor een 2 uur durende rit naar de plaats van bestemming. Daar aangekomen doken volgens mij alle spelers direct hun bed in om even een paar uurtjes de ogen dicht te doen. De begeleiding ging ondertussen op zoek naar een geschikte trainingsaccommodatie en kwam erachter dat de geplande middagtraining op het strand niet door kon gaan omdat daar geen zand lag maar een laag kiezelstenen. Er moest dus smiddag getraind worden op het veld in een park enkele kilometers verderop. Op de training ontbrak alleen Nijland, die niet wakker te krijgen was. Na de training stond er nog wat op het programma: zeevissen. In de stralende zon werd er met twee boten op zoek gegaan naar vissen. Die werden als snel gevonden. Op de eerste plek waar de schipper de boot stil legde en iedereen hun hengels uit kon gooien werden direct tientallen makrelen gevangen. De vissen werden trouwens direct weer terug gegooid in de zee want niemand wilde blijkbaar vis als avondeten. Nadat de meeste vissen er niet meer intrapten werd een nieuwe plek gezocht vlakbij de pier van Brighton. Maar vanaf dat moment werd er weinig meer gevangen. De eerste boot moest ook al snel weer terug want Labobar begon een beetje zeeziek te worden. Binnen enkele minuten nadat hij aan wal was werkte hij alweer een maaltijd van Mac Donalds naar binnen waardoor de misselijkheid direct weer verdween.
Toen ook de tweede boot weer terug was, ging een groot deel van de groep naar de pizzahut om daar wat te gaan eten. Nadat een groepsmenu was besteld kwamen elke 5 minuten wel weer een aantal personen van het team binnendruppellen die ook mee wilden eten maar eerst even waren wezen pinnen, boodschappen doen of bij de Mac een voorgerecht hadden gegeten. Dit werd ze door het personeel niet in dank afgenomen. Na het eten ging iedereen weer terug naar de university waar vervolgens taxi’s werden besteld om weer terug te keren naar het centrum voor een gezellig avondje in de gay-stad van Engeland. Tot opluchting van alles en iedereen uit Deventer was het gehalte vrouwen toch wel veel hoger dan van te voren was gedacht. Enkelen moesten trouwens weer even heen en terug met de taxi omdat ze hun paspoort waren vergeten, want zonder paspoort kom je in Engeland nergens binnen. Alleen Haveman kwam niet meer terug in de stad, hij had zijn paspoort in zijn jas laten zitten en die lag in een huisje waarvan hij geen sleutel had. Het grootste gedeelte van de groep vermaakte zich prima in een tent genaamd Yates. En niemand lag dan ook voor tweeën in bed.

De volgende ochtend vroeg stond er alweer een training op het programma. Dit bleek een pittige. Er kwam namelijk geen bal aan te pas. Ten Kleij had een complete looptraining voorbereid die werd afgesloten met een duurloop van 12 minuten waarin Van Heerde en Ditzel het minste last bleken te hebben van de pilsjes en het slaapgebrek. Na de training en een bezoek aan de supermarkt, waar bijna iedereen wat lekkers kocht voor het middageten, verdween bijna iedereen met een gevulde maag weer naar zijn slaapkamer om nog even uit te rusten voor de middagtraining. s’Middags weer in het park aangekomen werd er na een lange warming-up een scherp partijtje gespeeld. Na de training werd besloten om weer in de stad te gaan eten, maar dit keer niet als groep zodat iedereen zelf kon kiezen waar hij wil eten. In het centrum aangekomen bleek de keus wel erg beperkt. 95% van alle restaurants bleken Italianen. Dus bijna iedereen at uiteindelijk toch weer pizza… In een grote discotheek genaamd Creation kwam later op de avond bijna iedereen weer bij elkaar. En werd tot diep in de nacht feest gevierd. Tegen een uurtje of 4 waren de meesten wel weer terug op campus.

Zondagochtend kon er worden uitgeslapen. Om half 11 pas stond er een rondleiding op het programma in het stadion van de plaatselijke voetbalclub die uitkomt in de first division (de 3e profklasse in Engeland na de premiership en de championship). De club, Brighton & Hove Albion The Seagulls, dat vorig seizoen degradeerde uit de championship speelt tijdelijk in een door hun zelf opgeknapt atletiekstadion omdat hun eigen nieuwe stadion nog niet klaar is. De rondleiding duurde dan ook niet zo heel erg lang. Na de rondleiding werd door bijna iedereen even wat gegeten en gedronken in het supportershome. Helaas deed het pinautomaat het alleen bij Engelse pinpassen dus moest De Boer met een busje vol een pinautomaat gaan zoeken. Iedereen in het busje had enige twijfel over de route van De Boer, die voor het eerst moest rijden zonder zijn TomTom, maar als snel werd een benzinepomp gevonden met een pinautomaat. Dus daar maar even met tien man in de rij gestaan terwijl de hele buurt kon meegenieten van de cd van Jantje Smit…
Om 2 uur begon de wedstrijd tegen een andere degradant Crewe Alexandria. Op papier dus een topwedstrijd helaas in werkelijk iets minder top… Voor velen koste het nogal wat moeite op in het stralende zonnetje de ogen open te houden, vooral Slinkman moest iedere keer weer wakker gemaakt worden…dat deden zijn teamgenoten ook met veel genoegen! Verharen en Ter Hoeven waren wel in de stemming en probeerden het Deventer publiek voor de wedstrijd zelfs al mee te krijgen met scanderen van het “come on Seagulls”. Maar niemand wilde meewerken…pas toen de cheerleaders vlak voor de tribune langskwamen stond iedereen op de banken en kregen ze een staande ovatie… Verharen en trouwens ook Nijland kreeg nog wel een bedankje van één van de overvliegende Saugulls op de kleren…
Na de wedstrijd wilde iedereen snel terug naar de university om nog even te gaan slapen zo vlak voor het avondeten. De hele groep ging aan het begin van de avond, na het schoonmaken van de huisjes, weer met taxi’s richting het centrum. Er werd voor de verandering een Italiaans restaurant uitgezocht om met zijn allen wat te gaan eten. Na het eten zocht iedereen zijn eigen weg en verdween in groepjes in het uitgaansleven van Brighton. De meesten waren om een uur of 2 wel weer terug, alleen Wessels en Ten Kleij wisten niet van ophouden zodat ze uiteindelijk maar 2 uurtjes over hielden om te kunnen slapen…

Op maandag was het ook weer vroeg dag. Om kwart voor 8 moest iedereen klaar staan voor de terugreis. In de stromende regen werd de ongeveer 2 uur durende rit naar Dover afgelegd. In Dover was het droog, en werden we allemaal aangehouden door de douane en moesten een loods in. Ze wilden dat we alle busjes compleet uitpakten…alle bagage moest via een lopende band door een scanner waarmee ze echt alles konden zien wat in de tassen zaten. Iedereen moest vervolgens al zijn zakken leeghalen en door een metaaldetectiepoortje lopen. Ondertussen werden de busjes gecontroleerd. En van die douanemannetjes was niet zo blij toen hij nog een verlaten rugzak in één van de busjes tegenkwam en hield hem heel demonstratief met een kwade kop een tijdje boven zijn hoofd. Die mannetjes werden pas weer een beetje vrolijk toen de cd van Koos Alberts keihard via de speakers van het busje door de loods knalde en door bijna iedereen ook luidkeels werd meegezongen. Ook kenden die mannetjes geen senseo, Ten Kleij moest uitleggen dat dat een apparaat was om koffie mee te zetten.
Inmiddels was het kwart voor 10 Engelse tijd en moest er gewacht worden totdat de busjes de boot op mochten, dus dat was een ideaal moment om even de busjes te verlaten en te gaan ontbijten. En waar kun je dat dan beter doen dat bij de Burger King… Lekker patatje met een hamburger en een bak koffie… Op de boot werden de laatste Engelse ponden opgemaakt en na zo’n 5 kwartier legde de boot weer aan in Calais. Na een korte tussenstop bij een benzinepomp om wat te eten, arriveerde het team, lichtelijk vermoeid en een leuke ervaring rijker, aan het begin van de avond weer in Deventer.

klik hier voor de foto’s

Dinsdag 29 augustus 2006
De voorzitter brengt CJV'ers-shirt naar Canada...
Tijdens mijn vakantie ben ik toch even als voorzitter van de C.S.V. "de CJVers" in actie geweest om Al Vanderveer te bedanken voor het prachtige cadeau dat hij ons het afgelopen jaar heeft gegeven. Namens onze vereniging heb ik hem een clubshirt overhandigd met zijn naam er op. Hij vond het prachtig na zoveel jaren weer in een CJVers shirt te lopen en hield hem ook de hele avond aan. Natuurlijk kwam zijn archief te voorschijn en haalde hij een kladblok te voorschijn waar de uitslagen uit het seizoen 1947/1948 stonden vermeld. Ook de doelpuntenmakers stonden genoteerd. Voor de kenners onder ons o.a.: ten Kley, Boogaard, Tijdeman, Muller. Ook de uitslagen van de handbal stonden in zijn boekje, En natuurlijk een ledenkaart van onze vereniging. Al heeft in Canada tot zijn 60e jaar gevoetbald en vond het jammer om te stoppen. Uit de verslagen in door hem bewaarde kranten blijkt dat hij een hele goede voetballer is geweest en een talent voor de CJVers verloren is gegaan. Hij heeft o.a. in een internationaal team gespeeld en is zelfs op tournee in Europa geweest. Nu speelt hij golf, maar vindt er eigenlijk niets aan. Voetbal is de sport. En dat hij de CJVers niet vergeten is blijkt uit zijn betrokkenheid bij het wel en wee van onze vereniging. Ook het komende seizoen wil hij onze vereniging financieel steunen en heeft hij het voornemen om in april bij het 80 jarig bestaan aanwezig te zijn. U hoort binnenkort op welke wijze hij ons zal steunen. Het was voor ons geweldig zijn gast te zijn en het werden onvergetelijke dagen in Calgary. Naast de Canadese vlag hing de Nederlandse vlag en als ik de CJVers vlag had meegenomen weet ik zeker dat hij daar ook gehesen zou zijn. Nu was het het vertrouwde oranjeshirt dat steeds zichtbaar bleef. Het is heel leuk zo ver van hier iemand te ontmoeten die zijn club niet is vergeten. Ik zou bijna zeggen: wie volgt.

Woensdag 30 augustus 2006